Bilindiği gibi iş ortamının güven içinde olmasının önemi göz önünde tutularak, 1950 yılından itibaren Vergi Usul Kanunu’ muzda (5’ inci madde) vergi mahremiyetine yer verilmiştir. 

Gerek verginin tarh, tahakkuk ve tahsil aşamasında gerekse vergi incelemeleri ve yoklamalar sırasında vergi kanunlarının uygulamasında görev alan kişilerin, mükellefin ve mükellefle ilgili kimselerin şahıslarına, muamele ve hesap durumlarına, işlerine, işletmelerine, servetlerine veya mesleklerine ilişkin olmak üzere öğrendikleri sırları veya gizli kalması gereken diğer hususları açıklamaları veya üçüncü kişiler menfaatine kullanmaları kanuni müeyyideye bağlanarak yasaklanmıştır. 

Bu yasak, bu kişiler görevlerinden ayrılsalar dahi devam edecektir.

Açıklama yasağı getirilenler ; 

 Vergi muameleleri ve incelemeleri ile uğraşan memurlar,

Vergi mahkemeleri, bölge idare mahkemeleri ve Danıştay’ da görevli olanlar,

Vergi kanunlarına göre kurulan komisyonlara iştirak edenler,

Vergi işlerinde kullanılan bilirkişiler.

Ayrıca 3568 Sayılı Kanuna Göre Yetki Alan Serbest Muhasebeci, Serbest Muhasebeci Mali Müşavir, Yeminli Mali Müşavir ve bunların yanında çalışanlar.

Meslek Mensuplarının Sır Saklama Sorumluluğu  :

Tanıklık sırrın ifşası sayılmaz.

MAHREMİYET İHLALİ HALİNDE CEZA :

Yukarıda sayılan kişilerin görevleri sırasında öğrendikleri sırları görevde veya ayrıldıktan sonra açıklamaları yasaktır.

Bu yasağa uyulmaması halinde VUK’ un 362. Maddesine göre 5237 sayılı TCK’ nın 134 ve 137. Maddelerinde yazılı hapis cezasının iki katı uygulanır.

Bu ceza iki aydan az olamaz. 134. Maddede öngörülen ceza 6 aydan 2 yıla kadar hapistir.